Marijn (8): ‘Je hebt beelddenkers en stemmetjesdenkers en woorddenkers en allesdenkers.’
Jente (8): ‘Sommige sommen heb je gewoon al in je hoofd en dan is het antwoord er gewoon, bijvoorbeeld 10+10=20.’
Meinte (8): ‘Bij mij gaat het dan gewoon van: Pling. Pling. Pling.’
Soms stel je een vraag en kun je daarna lekker achterover leunen:
Ooit in een ver verleden zijn mensen begonnen met het tellen en meten van dingen. Waarom?
Thomas: ‘Misschien omdat als je een brood ruilt of zo dan wil je weten of dat wel eerlijk is.’
Vera: ‘Als je je geld gaat tellen dan wil je weten of je iets kan kopen.’
Tom: ‘Waarom moeten we eigenlijk op school rekenen. Dat hoeft van mij niet.’
Deze week startte ik een nieuwe filosofiegroep op de Boerhaaveschool in Groningen. Negen jongens en meisjes uit groep 4 en 5. Om uit te leggen wat filosoferen is begon ik met een zintuiglijke ervaring.
Dat klinkt erg vaag, abstract en onduidelijk en dat is opzet. De oefening moet namelijk geheim blijven. Als iedereen hem al kent voordat ik op een school geweest ben, moet ik immers wat anders gaan verzinnen. Dat zou jammer zijn want het is zo’n leuke oefening. Dat vonden de kinderen ook. Leuk, spannend, raar een beetje eng maar ook lekker!
‘Een tangle is meer dan alleen speelgoed’ staat er in een reclametekst op toysforhands.com. Dat kan ik beamen na een filosofieles met bovenbouwers over de begrippen begin en einde.
Wat deed de tangle in deze les? Het antwoord daarop vind je in dezelfde reclametekst: ‘Het heeft geen begin en geen eind, het blijft voortdurend in beweging.’ Daarom dus wierp ik het net als de kastanje en het pollepelpoppetje in de kring met de vraag: waar begint dit voorwerp en waar eindigt het? Read more →
Het gesprek begon met een gedicht. Of nee, dat is eigenlijk niet waar. Want ik schreef dat gedicht dus het begon met mij, en ik begon bij mijn geboorte, of in de baarmoeder, dat kan ook, of bij mijn oma? Mm, waar begon het gedicht nu eigenlijk en waar begon ik?
Anna: Eigenlijk begin je aan het begin van de wereld. Want aan het begin van de wereld is er een mens begonnen, ooit, of twee mensen en daardoor zijn er allemaal andere mensen begonnen.
Tom: Ik denk eigenlijk dat wij uit apen zijn ontstaan dus je kan niet zeggen dat het begonnen is met twee mensen. Het is allemaal begonnen met een eencellige. Uiteindelijk is dat mijn begin.
Anna: Ja, het begon met een grassprietje! Read more →
Over een stoel kun je eindeloos filosoferen. Read more →
Ik kreeg onze tuinkabouter van een stel vrienden op onze trouwdag nadat ze een lied hadden gezongen waarvan ik de inhoud beter niet kan herhalen. Op dat moment dacht ik: ‘wat moet ik daar nou mee?’ Maar daar denk ik inmiddels heel anders over.
De jaren dat we in Oman en Nigeria woonden, gaf mijn tuinkabouter mij een vertrouwd Nederlands gevoel.
In de tijd dat we in Rotterdam woonden, hadden sommige vrienden al kinderen maar wij nog geen speelgoed. Met mijn tuinkabouter vermaakten die dreumesen zich uitstekend! In Groningen heeft hij alle hoeken van onze tuin gezien en sinds ik ‘filosofeer met kinderen’ zit hij in een lesdoos. Read more →
Soms moet je een heel mooie opmerking laten liggen omdat het niet in de les van die dag past. Ik wilde het niet maar het moest want ik was nu eenmaal bezig met Copi-light.
Copi-light is mijn antwoord op de Copi-methode van Catherine McCall. Een light versie omdat ik waarschijnlijk nooit zo goed deze methode zal kunnen toepassen als de bedenkster. Copi staat voor Community of Philosophical Inquiry, vrij vertaald een gezamenlijk filosofisch onderzoek. Bij deze methode is het onderzoek belangrijker dan het vinden van antwoorden. Read more →
Filosoferen over een stoel, is dat zinvol? Ja zeker, want al snel blijkt dat het nog niet zo makkelijk is om te bepalen wat een stoel is. Je zit er elke dag op en bent er van overtuigd dat je weet wat het is, maar is dat echt zo? Door na te denken over het begrip stoel proberen we antwoord te vinden op een vraag die Rosa (10 jaar) stelde:
Hoe kun je weten dat iets iets is? Read more →
Je weet nooit waar een filosofisch gesprek begint of eindigt. Dat hoeft ook niet, het is immers geen debat of discussie. Je hoeft de ander niet te overtuigen, je hoeft alleen maar na te denken. Als je dat samen doet, kom je weer op nieuwe denkpaden. Heel kronkelige paden soms, die lopen van een roze paard naar het verschil in denken en dromen. Zo ging dat Read more →
Recente reacties