Een filosofisch gesprek begint altijd met een vraag. Een vraag die uit de groep moet komen want de kinderen moeten eigenaar van het gesprek zijn en blijven. Elke les krijgt elk kind de gelegenheid om naar aanleiding van de stimulus vragen te stellen en dan kies ik er een uit om over te praten. Ook laat ik de kinderen regelmatig stemmen. Dat pakt niet altijd uit zoals ik het graag zou willen. Zo zat ik dus ineens opgescheept met de vraag:

‘Waarom vinden mensen poep niet lekker, want het is gewoon verteerd eten?’

Read more →

‘Kun je zeilen zonder wind?’ Het klinkt als een mini-gedicht maar het is een vraag die voorbij kwam in een les over wat een filosofische vraag nou eigenlijk is. In deze les hebben we heel wat vragen kritisch bekeken, zo ook deze. Mijn gevoel zei meteen ‘prachtig’, mijn ratio overstemde streng met een ‘nee’. Dat vonden de kinderen ook:

Roeland: ‘ik zat op een zeilcursus en toen gingen we zeilen met geen wind, toen kwamen we niet vooruit dus je kan niet zeilen zonder wind.’

Ik: ‘Toch komen er een hoop vragen bij me op: wat is zeilen, wat is wind, is er wel eens helemaal geen wind? In eerste instantie vond ik het geen filosofische vraag, maar nu twijfel ik.’

Eris: ‘maar je kan er achter komen, je kan gewoon binnen zeilen, binnen is geen wind volgens mij.’ Read more →

Kleine kinderen stellen veel vragen. Waarom zijn de bananen krom? Waarom zit die vogel op die tak? Waarom is die stoep hobbelig?
Ouders worden nogal eens moe van die vragen. Leerkrachten ook. Volwassenen leggen gewoon wel uit hoe het zit en verder klaar ermee.
Oké, dit is een beetje kort door de bocht maar de meeste kinderen leren het vragen stellen helaas af. Mijn missie van het filosoferen met kinderen is om deze behoefte weer wakker te schudden. Want vragen stellen is de basis van kennis en inzicht. Zonder vragen Read more →