“We zullen nooit klaar zijn met denken”

← Terug naar overzicht -

cornici vuote appeseDe kinderen uit een bovenbouwgroep moeten in groepjes zes schilderijen van Rembrandt, Helmantel, Mondriaan, Appel, Dali en Picasso op volgorde leggen van meest echt lijkend naar minst echt lijkend. Rembrandt en Helmantel liggen bovenaan, dat is te verwachten. Met de andere schilders wordt in de verschillende groepjes heen en weer geschoven.  “Wat het meest echt is, dat hangt ervan wat het moet voorstellen,” concludeert Daan als zijn groepje het niet eens wordt. Dat is iedereen wel met hem eens.

De tweede opdracht is het op volgorde leggen van meest fantasierijk naar minst fantasierijk. De schilderijen liggen nu omgekeerd aan de volgorde in de eerste opdracht. Zijn echt en fantasie dan tegengestelden?

Dat vinden ze niet. “Je kunt wel heel echt iets fantaseren,” bedenkt Jan.

Anna overpeinst: “Als het nou echt een hele mooie vorm van een appel heeft maar hij is wel paars dan is het toch wel meer echt dan fantasie.”

Echt en fantasie lijkt een soort glijdende schaal als je Daans idee volgt: ‘Op het moment dat je iets bedenkt is het fantasie maar als je het dan gaat maken is het wel echt.’

Wat is trouwens knapper, heel echt of heel fantasierijk schilderen?

‘Echt is knapper dan fantasie,’ stelt Damian.

‘Fantasie is ook niet makkelijk om te tekenen,’ nuanceert Anna.

Daan wijst naar het schilderij van Dali. ‘Dit is veel meer gedetailleerd. Hier is ook veel langer over nagedacht.’

‘Niet iedereen kan iets verzinnen,’ vindt Jente.

‘Toch zijn er denk ik meer mensen die iets nieuws kunnen bedenken dan die heel precies iets na kunnen tekenen. Dus dat is knapper.’

‘Echt iets heel origineels bedenken is ook wel knap’, aldus Anna.

‘Hm,’ bromt Daan, ‘het is toch iets anders. Ik weet niet hoor, of het knap is. Ook al kan niet iedereen het.

De kinderen komen er niet uit, maar ze voelen dat ze wel ongeveer hetzelfde denken. Hoe kan het dan dat we daar geen woorden aan kunnen geven?

‘Zijn dat nou van die mysterieuze zaken waar die filosoof het over heeft?’ Daan heeft het over een citaat van Wittgenstein dat in een van de eerste lessen voorbij is gekomen. De aandrift tot het mystieke komt doordat onze wensen door de wetenschap onbevredigd blijven. Wij voelen dat, zelfs als alle mogelijke wetenschappelijke vragen beantwoord zijn, ons probleem nog helemaal niet is aangeraakt.’  Toen riep het citaat protest op. Maar nu realiseren de kinderen zich dat er inderdaad altijd een stuk van de wereld ongrijpbaar zal blijven. ‘Dus we zullen nooit klaar zijn met denken,’ concluderen ze tezamen.

  • 9
  •  
  •  
  •  
  •  
    9
    Shares

Geplaatst op 20 juli 2015 in Filosofie en kunst, Filosofiejuf blogt:

Op filosofiejuf.nl vind je tips, materialen en inspiratie om te gaan filosoferen met kinderen.


Lies: "wat een heerlijke site hebt u om in rond te neuzen!"

Schrijf je in en ontvang het gratis startpakket en toegang tot de downloads:


Abonneer je op mijn blog

* = verplicht veld

Schrijf hier je reactie op dit bericht.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer berichten in Filosofie en kunst