22 februari 2013

‘Deel de groep maar in, verzin maar iets.’

Uh… Dat valt nog niet mee.

Of het criterium is niet eenduidig, of het kan beledigend zijn, of het slaat nergens op, of het is veel te algemeen, of…

Mensen sorteren roept nogal wat dilemma’s op. Zoveel dat het uit deze opdracht volgende gesprek niet te voorspellen was. Zes keer dezelfde opdracht en hetzelfde vragenplan en toch zes totaal verschillende gesprekken.

Een middenbouw plusgroep brak zich vooral het hoofd over het verschil tussen jongens en meisjes. Waarom is dat verschil er en bestaat het verschil wel echt. Lyke (8) vroeg zich verontwaardigd af: “Waarom denken jongens altijd dat meisjes anders zijn, alsof dat wat zij leuk vinden normaal is en dat wat meisjes leuk vinden anders is. Het is toch gewoon allebei anders?”

Een bovenbouw plusgroep worstelde ook met de m/v indeling maar met een andere invalshoek. Waarom zijn er meer mannen president dan vrouwen? Een soort onderzoek naar het glazen plafond dus eigenlijk. Bestaat het nou, of niet? Deze groep vroeg zich af of het kwam doordat meisjes gewoon andere interesses hebben. “Jongens willen gewoon de baas zijn en meisjes maken zich zorgen of het wel met iedereen goed gaat.” Of dat er misschien een andere reden is. “Het is gewoon altijd de gewoonte geweest, maar dat gaat nu wel veranderen. Gewoontes veranderen vaak heel langzaam.” Maar waarom dat nou zo is?

Beide plusgroepen eindigden met meer vragen dan antwoorden. De drie groepen eerstejaars pabo-studenten vonden wel antwoorden. Dat je eerst naar verschillen zoekt om tot overeenkomsten te kunnen komen. Dat als je door toeval in een groep terecht komt, bijvoorbeeld omdat je allemaal een paarse trui hebt, dat dat toevallige toch verbindt. Dat elke indeling consequenties heeft, en dat het dus ook erg moeilijk is om goede groepsindelingen op school te maken. Vragen ontstonden dus ook: hoe deel je een klas goed in? Waarmee doe je kinderen recht?

Elk gesprek ging dus een andere weg. De 50 vragen die ik had voorbereid (niet om allemaal te gaan stellen maar om het thema te verkennen) en de filosofische theorieën daarrond omheen die ik doorgenomen had, dienden dus vooral mijn eigen filosofische onderzoek: een dans rondom het thema.

De filmpjes van de filosofische onderzoeksgroep in het SparkLab lijken wel een beetje op mijn eigen alle kanten op fladderende dans en laten zien op hoeveel verschillende manieren je naar het onderwerp ‘wat hoort bij elkaar?’ kunt kijken, vooral als je behalve naar mensen ook naar de natuur en dingen kijkt. Dans maar mee:

Nieuw: online workshop ‘filosoferen met je (klein)kind’ bij de Libelle Academy.