Dames en heren of reizigers? Genderneutraliteit, wat vinden kinderen er eigenlijk van?

← Terug naar overzicht -

Bestaat genderidentiteit?De laatste maanden is genderneutraliteit nogal eens in het nieuws. De afdeling Kinderkleding van de Hema haalde het onderscheid in jongens/meisjes kleding weg. Amsterdam spreekt zijn inwoners genderneutraal aan en ook de NS volgde dit voorbeeld. Een bovenbouw groep dacht over deze trend na. ‘Waarom moet je eigenlijk kiezen?’ vroegen zij zich aan het eind van het gesprek af.

 

Dames en heren of reizigers?

‘Ik denk dat er best wel veel mensen zijn die het niet fijn vinden om zo aangesproken te worden. Maar ik heb daar niet zo heel veel problemen mee, want het is toch gewoon, je wordt gewoon zo aangesproken, dat maakt niet zo heel veel uit, vind ik.’

‘Ik denk dat het beter is als ze beste reizigers zeggen, want voor dames en heren maakt het niet uit, maar voor de anderen wel.’

‘Hm, nou, dat weet ik niet, als je transgender bent, dan ben je toch even goed een jongen of een meisje. En je voelt je dan misschien een jongen of meisje, maar je bent dan het andere. Als je dan zegt dames en heren, dan word je nog steeds gewoon aangesproken.’

‘Je kunt ook denken ik ben half dame, en ik ben half heer. En dan denk ik bij mezelf oké, dan word je bij alle twee eigenlijk aangesproken.’

Gedachte-experiment

Al met al maakt het de kinderen niet zo heel veel uit en de meeste kinderen vinden ‘beste reiziger’ ook prima. Maar kunnen de kinderen ook nog een stap verder denken…

‘Zou je kunnen zeggen dat het verschil in jongens en meisjes, los van de biologische noodzaak rondom voortplanting, eigenlijk niet bestaat? Dat we dat verschil eigenlijk alleen maar bedacht hebben waardoor het lijkt dat het bestaat?

Kortom, is het onderscheid tussen mannen en vrouwen nodig?’

‘Voor de wc, misschien.’

‘En de kleedkamers.’

‘Bij de douane op Schiphol, als je gefouilleerd moet worden ofzo, dan wil een meisje meestal door een vrouw onderzocht worden.’

Oké, dus daar is het onderscheid goed?

‘Ja, want sommige mensen vinden dat anders niet fijn.’

‘Nou, het is half… want wat moeten de mensen hier kiezen als ze geen man of geen vrouw zijn?’

‘Die gaan in het midden staan.’

‘Ja, die gaan in het midden staan. Dus daarom is het niet echt een probleem.’

‘Er is altijd plek voor hen.’

‘Ik weet niet, hoor, als een jongen zich een meisje voelt, dan kun je je laten ombouwen tot een meisje. Maar wie is er nou genderneutraal? Je bent toch altijd wel een van de twee? En als je genderneutraal bent, dan kies je gewoon waarmee je bent geboren.’

Is dat zo? Voel jij je altijd helemaal een meisje?

‘Ja, ik weet het eigenlijk niet zo goed…’

‘Je bent eigenlijk gewoon jezelf, maar je wordt gedwongen om te kiezen maar je bent gewoon een mens. Je hebt bijvoorbeeld ook diersoorten, die hebben allemaal een eigen groep. Dus je hebt ook dames, heren en mensen die geen van beiden zijn en die horen gewoon allemaal bij dezelfde groep, namelijk de mens.’

‘Nou, sommige mensen zeggen dat ze zich geen van beiden voelen. Maar je voelt je altijd ergens meer… je hoeft niet echt een duidelijke voorkeur te hebben. Maar je hebt altijd wel een voorkeur zeg maar. En je kan ze ook soms afwisselen en uitproberen waar nou jouw voorkeur ligt. Dat hoeft niet een duidelijke voorkeur te zijn, maar je hebt altijd wel een voorkeur. En daar kun je dan bij gaan staan.’

‘Maar waarom zou je moeten kiezen? Sommige willen niet kiezen.’

‘Wat kan ons dat nou weer schelen.’

‘Wat kan ons het nou schelen’, dat is eigenlijk geen argument. Je moet proberen argumenten te verzinnen.

‘Oké, nou, ze maken zich eigenlijk een beetje druk om niks. Want in de trein willen ze iets mededelen, en dan zeggen ze jongens en meisjes, dames en heren. En als je je niet aangesproken voelt, dan maakt het eigenlijk niet heel veel uit. Het gaat er eigenlijk om dat je de boodschap hoort, wat ze willen zeggen. Ook in een brief is dat zo. Het gaat er niet om of je je aangesproken voelt, ze willen dat jij weet wat er gaat gebeuren, of wat je moet doen. Dan voel je je maar niet aangesproken. Maar, het gaat er dan eigenlijk om dat je gewoon weet wat er moet gebeuren of wat je moet doen.’

‘Ik vind dat kiezen maar gek. Als je een paspoort hebt, dan moet je ook kiezen tussen man en vrouw. Maar waarom zou je daartussen moeten kiezen? Waarom zou je daarvoor kiezen, als je ook gewoon, uhm. Ja. Het is gewoon gek, want als je daarbij moet kiezen, en je weet het gewoon niet…’

 

‘Waarom heb je niet een paspoort van man, vrouw en genderneutraal. Waarom kan dat dan niet?’

Maar dan moet je alsnog kiezen!

‘Ja.’

‘Precies.’

‘Als je moet kiezen tussen een man of vrouw, en je weet niet wat je bent, misschien dat mensen zich daarbij ongemakkelijk voelen. En als je niet hoeft te kiezen, dan hebben mensen dat misschien minder. Of je nou een man of een vrouw bent, dat maakt dan niet uit.’

‘We zijn gewoon mens. Dus we hebben mens, dier, aap, tijger, kip, varken, ga zo maar door. Simpel.’

‘Dus dan staat in je paspoort gewoon ‘mens’.’

‘Of aap.’

‘Of varken.’


Op zoek naar filosofische Sinterklaascadeautjes? Neem een kijkje in de webshop.

 

Share on Facebook37Tweet about this on Twitter1Pin on Pinterest1Share on LinkedIn7

Geplaatst op 13 november 2017 in Opgetekende gesprekken, Verhalen uit de praktijk:

Abonneer je op mijn blog

* = verplicht veld

Schrijf hier je reactie op dit bericht.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer berichten in Opgetekende gesprekken