Recensie: Jawlensky haar ogen

← Terug naar overzicht -

‘Wat je niet ziet, bestaat niet,’ zeggen de klasgenoten van de nieuwe jongen als hij zegt dat hij wel een moeder heeft, maar dat je haar niet kan zien. Zijn moeder woont achter de sterren en hij praat met haar door te schilderen. Dat is in twee zinnen het verhaal van het boek Jawlensky haar ogen. Dit bijzondere prentenboek zet je hiermee op een intrigerende manier aan het denken over de dood, je ziel en het onzichtbare.

Ziet ze het wel?

De jongen in het boek probeert door te tekenen contact te houden met zijn overleden moeder die achter de sterren woont. Steeds laat hij haar iets zien wat hij gemaakt heeft. Hij twijfelt echter of ze zijn werk van zo’n grote afstand wel kan zien. Dus tekent de jongen steeds groter en groter, bijvoorbeeld op het plein voor de kerk en zelfs in de akkers rond het dorp. Maar hoe groot hij ook tekent en schildert, hij weet nooit zeker of hij zijn moeder bereikt. Ziet ze zijn schilderijen wel? Ziet ze hem? Zou ze weten hoe hij er nu uitziet? Zijn vader heeft een antwoord op deze vragen: ‘Kijk naar jezelf door de ogen van je moeder. Dat kan niet moeilijk zijn, je hebt haar ogen.’

Kunnen we praten met de doden?

Niet alleen in het boek, ook in het echt weten we niet of we nog contact hebben met de doden. Sommige mensen voelen dat contact wel, anderen willen het heel graag en hopen dat het zo is en nog weer anderen zijn ervan overtuigd dat het niet mogelijk is om met de doden te praten. Het echte antwoord zullen we nooit weten, het is een filosofische vraag.

Zit je ziel in je ogen?

Dit prentenboek nodigt uit om over deze vraag na te denken. De doden zijn voor ons onzichtbaar en zichtbaar tegelijk. Als het om je familie gaat, draag je zelfs een stukje gemeenschappelijk DNA met je mee. Voor de jongen uit het boek krijgt dat vorm door zijn ogen die volgens zijn vader op die van zijn moeder lijken. Zo leeft er een stuk van haar door in hem. Men zegt ook dat de ogen de ziel van de mens zijn. Wat is een ziel dan? Leeft je ziel door als je dood bent? Het zijn een hoop vragen waar je ook met kinderen prima over na kunt denken.

Inspiratie voor het prentenboek

Sylvia Weve, de illustrator van het boek heeft zich voor dit boek laten inspireren door de schilder Alexej von Jawlensky. Hij probeerde het onzichtbare zichtbaar te maken en je met andere ogen naar de wereld te laten kijken. In Jawlensky’s portretten zijn de ogen het meest opvallend. En precies om  die ogen en het onzichtbare draait het in dit prentenboek.

Onzichtbare betekenissen

Het verhaal bij de prenten is opgetekend door Bette Westera. Bij het lezen lijkt het of je steeds de essentie of clou van het verhaal mist, alsof je het nog niet helemaal begrijpt. En dat is juist de kracht van het verhaal want doordat je het verhaal probeert te snappen word je aan het denken gezet. Zo kan iedereen zijn eigen lagen in het verhaal ontdekken en zijn eigen onzichtbare betekenissen zichtbaar maken.

De schilder Jawlensky

Behalve over de dood, de ziel en het onzichtbare nodigt het boek ook uit om in gesprek te gaan over kunst. Laat als je het boek in de klas gebruikt wat schilderijen van Jawlensky op het digibord zien. Wat vinden de kinderen van de schilderijen van Jawlensky? En in het bijzonder van zijn portretten? Wat vinden ze van de ogen in de portretten? De jongen in het boek schildert ook met gier en gebruikt echte landschappen, is dat ook schilderen en is dat ook kunst?

Verwerkingsopdracht

Na het voorlezen en filosoferen kun je de kinderen laten schilderen en hun eigen ‘Jawlensky’ portret laten maken. Een zelfportret kan natuurlijk ook.

Meer informatie

ISBN: 9789025875497
Illustrator: Sylvia Weve
Auteur: Bette Westera
Uitgever: Leopold; Gemeentemuseum Den Haag

Koop het boek in de webshop

  • 41
  •  
  •  
  • 2
  •  
    43
    Shares

Op filosofiejuf.nl vind je tips, materialen en inspiratie om te gaan filosoferen met kinderen.


Lies: "wat een heerlijke site hebt u om in rond te neuzen!"

Schrijf je in en ontvang het gratis startpakket en toegang tot de downloads:


Abonneer je op mijn blog

* = verplicht veld

Schrijf hier je reactie op dit bericht.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer berichten in Filosofiejuf blogt: