Recensie ‘Mag je zeggen wat je vindt?’

← Terug naar overzicht -

Het kinderboek ‘Mag je zeggen wat je vindt?’ van Aby Hartog en Sander Hartog is een filosofieboek voor kinderen. Elk kind groeit op met regels. Regels die zo gewoon zijn dat ze soms niet eens meer ter discussie staan en geen uitleg nodig lijken te hebben. Tenminste, dat denken volwassenen. Op kinderen kunnen ze best vreemd overkomen. Er is vrijheid van meningsuiting, maar toch mag je niet alles zeggen. Je mag niet liegen, maar toch liegen mensen als ze vinden dat je haar stom zit. Je hebt recht op vrijheid en toch mag je niet bepalen wat je doet. Hoe zit dat? Het boek probeert in deze wirwar wat duidelijkheid te scheppen.

De Nederlandse cultuur zit vol regels gebaseerd op normen en waarden die de uitkomst zijn van filosofisch denken. Dat betekent dat wij (Nederlanders) weliswaar deze antwoorden in de vorm van regels zijn ‘overeengekomen’ maar dat het net zo goed anders kan zitten, bijvoorbeeld in andere culturen.

De filosofie achter ons leven

In het boek ‘Mag je zeggen wat je vindt’ worden de filosofische gedachtes achter onze normen en waarden toegelicht. Dit gebeurt op een grappige, aansprekende en toegankelijke manier. Er is aandacht voor de thema’s vrijheid van meningsuiting, liegen, jaloezie, rechtvaardigheid, vrijheid, eigendom, vervuiling, respect, God, diefstal, discriminatie, leven en dood en liefde.

Steeds wordt het onderwerp geïntroduceerd met een wat algemenere inleiding waarna de verschillende kanten van de kwestie worden uitgelegd. Zo wordt duidelijk dat de regels nog niet zo eenduidig zijn en dat willen leven als een goed mens vooral veel wikken en wegen vereist. De schrijvers Hartog & Hartog gebruiken hierbij vaak hun eigen leven als voorbeeld. Of het leven van twee volwassen mannen voor kinderen altijd even aansprekend is, weet ik niet. Gelukkig worden er ook nog andere voorbeelden uit de levenspraktijk gebruikt die wat dichterbij de kinderleefwereld liggen om de theorieën duidelijk te maken. Daardoor leest de tekst lekker weg en wordt het niet saai theoretisch.

Zelf nadenken? Dan samen lezen

Het boek laat dus zien dat onze normen en waarden niet simpel zwart-wit zijn. Dat is mooi, nuttig en leerzaam, maar hierin zit ook een minpuntje, namelijk in het ‘laten zien’.  Het boek nodigt niet speciaal uit tot zelf nadenken en zelf filosoferen, het draagt vooral kennis over. Dat is jammer.

Al kun je dat natuurlijk oplossen door het boek samen te lezen en vervolgens zelf met je kind(eren) in gesprek te gaan. Liefst natuurlijk op een filosofische manier en door veel vragen te stellen en je eigen mening achterwege te laten. (Hoe je dat doet, kun je lezen in de gratis mini-cursus filosoferen met kinderen.)

De buitenkant

Het oog wil ook wat en daar is gelukkig ook rekening mee gehouden. Het boek ziet er vrolijk uit door de grappige tekeningen van Maartje Kuiper en de kleurrijke en speelse vormgeving. Jammer dat de kantlijnen links en rechts erg dicht tegen het midden van het boek aan zitten zodat je het boek een beetje open moet drukken om de tekst op beide pagina’s goed te kunnen lezen.

(Vanaf 8 jaar samen lezen, vanaf 10 jaar zelf lezen.)

Nu kopen in de webshop? Klik hier.



Abonneer je op mijn blog en ontvang de laatste berichten in je mailbox.

Op blog abonneren Reageer op dit bericht

Abonneer je op mijn blog

* = verplicht veld

Schrijf hier je reactie op dit bericht.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer berichten in Filosoferen met boeken