Het kind, een schaakspel, stuk klei of brok steen?
Wat wil ik bereiken met het filosoferen met kinderen? Die vraag stel ik mezelf regelmatig. Daaronder ligt de vraag: kun je kinderen vormen, mag je kinderen vormen en wil je dat ook? Deze vraag stond vrijdag 23 november ook centraal op de studiedag filosoferen met kinderen georganiseerd door het Centrum voor Kinderfilosofie. Een van de plenaire gesprekken die dag ging over de vraag of je kinderen überhaupt kunt vormen. Ik ging wat rechter op zitten want ik had toevallig die ochtend in de trein gelezen over werkoorzaak versus doeloorzaak. De keuze voor het een of het ander leek mij nogal zwart-wit. Daarom kwam ik uit, om wel in hetzelfde kleurdenken te blijven, bij een schaakspeltheorie. Read more →




