Samen met mijn zoontje van zes pluk ik aalbessen. Na een tijdje zegt hij: ‘Zou de bessenstruik dat niet erg vinden dat we zijn bessen plukken?’ Mijn eerste neiging is om te zeggen ‘nee hoor, daar merken planten niks van’. Maar gelukkig realiseer ik me op tijd dat het een prachtige filosofische vraag is en deze dus ook als zodanig behandeld moet worden. Net op tijd zeg ik: Read more →
Wimpzilla komt van een planeet, heel ver, heel hoog. Zouden de groepjes kleuters waar ik mee filosofeer zich daar wat bij voor kunnen stellen?
‘Maar als het nou een driehoek is,
dan kun je naar het puntje vliegen.’
Ik ben goed in leuke lessen bedenken maar ik ben niet zo goed in het vertellen dat ik leuke lessen kan bedenken. Maar ja, als je dat laatste nooit doet, hoef je op een gegeven moment geen leuke lessen meer te bedenken. Dus Read more →
Deze beer, dat is Berrie. Berrie Beer heeft altijd een hoop vragen in zijn kop. Zoals:
– Heeft een ijsbeer het wel eens koud?
– Kun je vuur vangen?
– Vindt een zwaan zichzelf mooi?
– Zou de zon ook wel eens een dagje niet op kunnen komen?
Het gaat maar door in zijn hoofd. Gelukkig heeft hij ook een vriend aan wie hij alles wat hij bedenkt en zich afvraagt kan vertellen. Dat is Bloem. Bloem is de beste vriend van Beer tot er een meisje tegen hem zegt: maar dat kan helemaal niet… Read more →
Marijn: “Als je doodgaat kan je ervoor kiezen om een hond of een kat of een ander dier te zijn en als niemand ervoor kiest om een mammoet te zijn dan sterf je uit.”
Eline: “Maar dan zouden alle jongens er toch voor kiezen om een T-rex te worden?”
Marijn: “Vroeger hadden ze een andere smaak en je mag ook zelf een dier bedenken maar dan mag je hem niet worden.”
Het denkpark dat ik al filosoferend samen met een middenbouwgroep maakte is helaas weer afgebroken. Het project is ten einde. Maar, gelukkig hebben we de foto’s nog van de vragenboom, de gedachtezon, de taalbloemen, de bloemkoolvragen, de dierenwei en echte en nepbloemen. De boom is nu ontdaan van zijn vragen en staat kaal in een hoekje van mijn werkkamer te wachten op een nieuwe middenbouwgroep. Interesse? -> klik door!
Een van mijn dromen is uitgekomen. Ik heb een boom geknuffeld. Met die wens liep ik al jaren rond. Het ontbrak me echter tot nu toe aan lef om zomaar een boom te omarmen. Het geeft je toch een beetje een vaag imago (wie neemt prinses Irene immers nog serieus?). Dus kwam ik nooit verder dan het geven van een bemoedigend klopje aan zo af en toe een boom op mijn pad. Read more →
